De Sila
Een hoogvlakte van bossen en meren op twaalfhonderd meter, op een uur van zee en vijftien graden koeler.
De Sila is geen bergketen maar een tafelland: een brede hoogvlakte die vrijwel geheel tussen duizend en twaalfhonderd meter ligt, met ronde toppen die net boven de achttienhonderd uitkomen. Je klimt er in nauwelijks een uur naartoe vanuit Cosenza of Crotone, en in dat uur verandert het landschap volledig: de olijfbomen verdwijnen, de bossen van Calabrische den beginnen, en de temperatuur zakt vijftien graden.
De meren die natuurlijk lijken
De drie grootste meren zijn kunstmatig, en dat is het eerste dat je moet weten omdat je het niet zou zeggen. Ze komen voort uit de stuwdammen die tussen de twee oorlogen voor waterkracht werden gebouwd, en intussen heeft het bos ze teruggenomen: de oevers zijn tot aan het water bebost en op veel plekken zie je geen spoor van het bouwwerk. Het Cecita is het grootste, en vanaf de kant van Cosenza ook het handigste.
De Reuzen
In het reservaat van Fallistro overleeft een groep eeuwenoude Calabrische dennen, ruim veertig meter hoog, aan de kap ontsnapt omdat ze toebehoorden aan een familie die besloot ze niet te verkopen. Ze heten de Reuzen van de Sila en worden bezocht via een korte, vlakke route, ook geschikt voor wie kinderen heeft.
De plek waar je heen klimt als het op het strand niet meer gaat.
Het gebruik dat wie aan de kust verblijft ervan maakt
Hoe je er komt
Vanaf de Ionische kust bij Crotone klim je over de weg naar San Giovanni in Fiore; vanuit Cosenza bereik je het Cecita in een minuut of veertig. De wegen zijn smal maar in goede staat, en met de camper rijd je ze zonder problemen buiten het sneeuwseizoen.